Sztuczne zapłodnienie nie jest niczym niezwykłym we współczesnym świecie. Rozwija się najaktywniej w ostatnich dziesięcioleciach. Dzięki tej procedurze pary, które zostały uznane za bezdzietne, mają teraz duże szanse poczuć radość rodzicielstwa. Obecnie istnieje dość ogromna liczba metod sztucznego unasienniania.
Jedną z najprostszych metod jest inseminacja wewnątrzmaciczna (IUI). Jest to technika wspomaganego rozrodu (ART), gdy specjalnie przygotowane nasienie mężczyzny jest wprowadzane do macicy kobiety. Zabieg ten może być przeprowadzony przy użyciu nasienia zarówno męża, jak i dawcy.
Wskazania do IUI
Lekarz może zalecić inseminację wewnątrzmaciczną w następujących przypadkach:
- niewyjaśniona niepłodność;
- problemy ze śluzem szyjki macicy kobiety, środowisko szyjki macicy jest wrogie dla nasienia mężczyzny;
- uraz tkanek szyjki macicy, na przykład w wyniku wcześniejszych zabiegów, które mogą uniemożliwić nasienia dostanie się do macicy;
- dysfunkcja wytrysku u mężczyzny;
- zaburzenia owulacyjne;
- pochwica.
Czynnik męski
Najczęstsze patologie męskiego układu rozrodczego są następujące:
- obniżona subpłodność nasienia, tzn. zmniejsza się możliwość zapłodnienia;
- zaburzenia wytrysku – w tym przypadku materiał biologiczny (nasienie) jest zbierany i konserwowany.
Aby ocenić zdolność człowieka do zapłodnienia, lekarze przepisują analizę nasienia. Jeśli jego wyniki wykazują jakiekolwiek odchylenia, na początku zaleca się wykonanie analizy nasienia jeszcze raz, nie wcześniej niż za 2 tygodnie.
Za pomocą analizy nasienia można wykryć następujące zaburzenia:
- astenozoospermia, czyli wystarczające zmniejszenie ruchliwości nasienia (poniżej 25%);
- oligozoospermia, czyli zmniejszenie stężenia nasienia ( poniżej 15 milionów w 1 ml);
- teratozoospermia, czyli wzrost liczby patologii nasienia (ponad 70%)
- oligoasthenoteratozoospermia, czyli obecność wszystkich wyżej wymienionych nieprawidłowości;
- azoospermia, czyli brak nasienia w ejakulacie;
- aspermia, czyli brak ejakulatu
Jeśli u mężczyzny zdiagnozowano jeden z patologicznych stanów, które uniemożliwiają IUI, gdy niepłodność u mężczyzny jest niemożliwa do wyleczenia lub istnieje ryzyko, że dziecko odziedziczy choroby genetyczne, para otrzymuje propozycję wykorzystania materiału dawcy.
Zapłodnienie dootrzewnowe i zapłodnienie wewnątrzmaciczne: różnice
W inseminacji dootrzewnowej nasienie podaje się w okolicy miednicy mniejszej zwanej przestrzenią Douglasa. Dzięki takiej inseminacji nasienie może szybciej dotrzeć do komórki jajowej, a ciąża jest bardziej prawdopodobna.
W zwykłej inseminacji wewnątrzmacicznej nasienie jest podawane bezpośrednio do pochwy kobiety.
Efektywność IUI
Szanse zajścia w ciążę po sztucznym zapłodnieniu zależą od wielu czynników, w tym wieku kobiety, czasu trwania niepłodności, jakości i cech nasienia, wyników badań oraz liczby poprzednich prób IUI.
Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę z IUI wynosi około 15%. Lekarze zalecają pacjentom, którzy nie zaszli w ciążę z zabiegiem IUI, aby uciekali się do zapłodnienia in vitro.
Korzyści IUI
- Ta metoda inseminacji jest maksymalnie podobna do naturalnego zapłodnienia;
- ta technologia reprodukcyjna może być wykonywana zarówno w cyklu naturalnym, jak i stymulowanym.
- wymaga minimalnej ingerencji w organizm kobiety;
- zabieg nie wymaga dużo czasu;
- zabieg jest bezbolesny;
- przed IUI nasienie jest traktowane specjalnymi rozpuszczalnościami, które poprawiają jej jakość;
- w przystępnej cenie.
Tak więc pary, które mają pewne problemy z poczęciem, czasami potrzebują minimalnych interwencji, aby odnieść sukces z pożądaną ciążą. IUI nie jest zalecany do ciężkich chorób jajowodów, kobiet z umiarkowaną lub ciężką endometriozą. Aby wykonać IUI, konieczne jest, aby kobieta owulowała (może być stymulowana), co najmniej jedna z jej rurek powinna być wolna od niedrożności i niezbędna jest również zdrowe nasienie. IUI wykonuje się podczas owulacji. Cena IUI jest prawdopodobnie najbardziej efektywna i opłacalna ze wszystkich rodzajów inseminacji, ale jego wydajność jest również najniższa.
